Luiseania

Luiseania: sakura pod Moskwą

Luiseania kwitnie bardzo bujnie przez dwa tygodnie, zanim liście się otworzą. Według podręcznika jest to krzew o wysokości około 3 m, ale jego redystrybucja zwykle zależy od strefy klimatycznej. Uprawiane w regionie moskiewskim migdały trójklapowe, dobrze pielęgnowane, osiągają 2 m. W ogrodach często uprawia się formy z podwójnymi kwiatami - ich cienkie gałęzie są dosłownie usiane „różami” w maju. Kwiaty migdałów z trzema płatkami mogą być od ciemnoróżowych do szkarłatnych i rosną parami. Kwitnienie rozpoczyna się w pierwszej połowie maja i trwa około 2,5 tygodnia. W tej chwili kwitnący krzew jest bardzo podobny do sakury. W klimacie strefy środkowej wiązanych jest bardzo niewiele owoców (są to suche, dojrzewające pestkowce). W październiku wdzięczne liście luiseanii zmieniają kolor na żółto-czerwono-pomarańczowy, a krzew znów staje się dekoracyjny.

Czy można uprawiać migdały trójklapowe w regionie moskiewskim?

Pomimo swojej ciepłolubności luiseania znosi równomierne, umiarkowanie mroźne zimy, zwłaszcza przy dużej ilości śniegu. Sytuacja jest gorsza przy regularnych wahaniach temperatur, kiedy mrozy zastępują wilgotne roztopy: Luizenia może się przed czasem obudzić i uszkodzić przez mróz. W bardzo ostre i śnieżne zimy z długotrwałymi silnymi mrozami końce pędów i pąków mogą zamarznąć, a szyjka korzeniowa może wyschnąć. Dlatego przy uprawie luiseanii na środkowym pasie zaleca się przykrycie jej na zimę.

Czym posadzić luiseanię?

Luiseania będzie dobrze wyglądać w grupie krzewów. Przed nią można sadzić odmiany japońskiej spirei, która na jej tle będzie kwitła przez całe lato. Odpowiednie będzie również sadzenie w pobliżu kwitnących bylin, zwłaszcza tych o liściach szerokolistnych, takich jak liliowce. Kontrast w kształcie listowia sprawi, że kompozycja będzie skuteczna nawet po wyblaknięciu roślin.

Sadzenie trójklapowych migdałów

Migdał trójpłatkowy preferuje miejsca słoneczne, osłonięte od wiatru. Nie jest zbyt wybredny, jeśli chodzi o gleby, ale woli lekkie, żyzne, dobrze przepuszczalne i z wystarczającą ilością wapna. Lądowanie w zacienionych i wilgotnych miejscach jest dla niego kategorycznie przeciwwskazane.

Do sadzenia luizeania dobrze nadaje się mieszanka gleby składająca się z 3 części gleby liściastej, 2 części próchnicy i 1 części piasku. Wskazane jest dodanie 200-300 gramów mąki dolomitowej lub wapna. Na dnie wykopu układa się drenaż: 15-20 cm tłucznia lub łamanej cegły i 5-7 cm piasku. Podczas sadzenia nie można pogłębić szyjki korzeniowej sadzonki: musi znajdować się powyżej poziomu gruntu. Optymalna odległość między krzewami to 1-1,5 metra. Po posadzeniu pnie są ściółkowane ziemią lub torfem, grubość warstwy ściółki wynosi 5-7 cm.

Opieka Louiseanii

Podlewanie. Roślina jest odporna na suszę, ale w okresie kwitnienia wymaga obfitego podlewania, zwłaszcza na glebach piaszczystych. Na glebach gliniastych podlewanie powinno być bardziej umiarkowane. Migdały trójłopatkowe nie tolerują podmoknięcia i stojącej wody - prowadzi to do gnicia szyjki korzeniowej, dlatego podlewanie zaleca się dopiero po wyschnięciu ziemi do głębokości 1,5 cm.

Top dressing . Luiseania potrzebuje regularnego nawożenia. Wiosną karmi się mieszaniną 1 kg dziewanny, 20 g saletry amonowej i 10 g mocznika. Mieszaninę rozcieńcza się w 10 litrach wody. Jesienią stosuje się nawozy mineralne: podwójny superfosfat i siarczan potasu, 20 g na metr kwadratowy. m gleby.

Przycinanie migdałów o trzech łopatkach jest konieczne do uformowania korony i gojenia się rośliny. Po kwitnieniu wszystkie kwitnące gałęzie skracają się o 2/3 długości - stymuluje to wzrost nowych pędów, szczególnie u młodych roślin. Wszystkie gałęzie rosnące wewnątrz korony są również usuwane. Luiseania ma skłonność do zgrubienia, dlatego należy przerzedzić zarośnięty krzew: uratuje to roślinę przed chorobami i zachowa efekt dekoracyjny.

Przeszczep Luizeania, jeśli to konieczne, odbywa się w sierpniu. Roślina zwykle dobrze znosi przesadzanie.

Przygotowanie do zimy . W standardowych roślinach gałęzie korony są zbierane w pęczek, starannie zawiązywane i owijane włókniną, aby chronić pąki kwiatowe. Dodatkowe ściółkowanie kręgu pnia grubą warstwą ziemi (13-15 cm) pomaga bardzo młodym roślinom przetrwać zimę. Uważaj: szyjka korzeniowa musi być zawsze otwarta!

Powielanie migdałów trójklapowych

Główną metodą hodowli luizeania jest szczepienie na śliwkach, migdałach lub cierniach.

W regionie moskiewskim dobre wyniki uzyskuje się przez rozmnażanie luizeania warstwami poziomymi. Aby to zrobić, na korze wykonuje się podłużne nacięcia wzdłuż gałęzi od spodu, gałąź jest mocno dociskana cięciami do ziemi i przykrywana od góry. Wolny koniec jest zawiązany pionowo, aby nie leżał na ziemi. Rzadkie podlewanie. Nie jest konieczne oddzielanie cięcia od rośliny matecznej. Korzenie pojawiają się zwykle dopiero po roku.

Nieco trudniej jest rozmnażać migdały za pomocą trójłopatkowych zielonych sadzonek: z trudem zapuszczają korzenie iw większości wypadków wypadają podczas pierwszego zimowania.

Choroby i szkodniki

Migdały trójpłatkowe są podatne na monilialne oparzenia, szczególnie gdy są uprawiane w nieodpowiednich warunkach i nieodpowiedniej pielęgnacji. W celach profilaktycznych krzew jest traktowany "Horusem", zanim kwiaty zakwitną w pąkach. Zaleca się to robić w niskich temperaturach (+3 ... + 10 ° С). Kiedy pojawiają się oznaki oparzenia monilialnego (więdnięcie liści na częściach gałęzi), dotknięte gałęzie są cięte na dolny zdrowy liść lub w pierścień. Pamiętaj, aby wysterylizować sekator przed i po przycięciu chorej rośliny! Po kwitnieniu krzewy opryskuje się Skor.

Luiseania jest często dotknięta szarą pleśnią. Zapobieganie chorobie polega na dobrej pielęgnacji i obowiązkowym przycinaniu dotkniętych części rośliny przy pierwszych oznakach choroby.

Spośród szkodników luiseanii mszyce są szczególnie niebezpieczne. Czasami roślina jest atakowana przez liścia. W starych roślinach kornik bielik śliwy może pasożytować: sam w sobie nie szkodzi, ale uszkodzenie kory może spowodować penetrację grzyba. Zapobieganie pojawianiu się kornika - traktowanie pnia roztworem wapna i gliny.

Odmiany migdałów o trzech ostrzach

Najpopularniejsze odmiany uprawiane na środkowym pasie to Plena i Kievskaya .

Luiseania Plena jest dość rozłożystym, niskim krzewem o podwójnych różowych kwiatach o wielkości 4 - 4, 5 cm i około 40 płatkach. Kwitnie na początku maja, po otwarciu liści kwitnie około 2 tygodnie.

Luiseania Kievskaya jest wyższa , krzew osiąga wysokość 3 - 3, 5 m. Kwiaty od różowych do ciemnoróżowych, około 3,5 cm średnicy, z 10-12 płatkami. Mają silny przyjemny migdałowy aromat. Obfite kwitnienie, zanim liście zakwitną, co sprawia, że Kievskaya jest bardziej spektakularna w porównaniu z poprzednią odmianą. Okres kwitnienia wynosi około 7 dni.

ZALECENIA DOTYCZĄCE PIELĘGNACJI

Jest ciepłolubną rośliną, która potrzebuje schronienia na zimę.

Preferuje miejsca słoneczne, osłonięte od wiatru.

Dobrze rośnie na glebach lekkich, żyznych, przepuszczalnych.

Nie toleruje podlewania i stagnacji wilgoci.

Dobrze reaguje na wprowadzenie nawozów organicznych i mineralnych.

Propagowane przez szczepienie i nakładanie warstw.

Zalecane

Jak prawidłowo używać mocznika w ogrodzie i ogrodzie
Sadzonki papryki w domu. Klasa mistrzowska
Feijoa: korzystne właściwości i pyszne przepisy