Klony z niezwykłą zieloną korą

W rzeczywistości gatunki tego rodzaju są uderzająco różnorodne. Jeśli rzucasz rolę cudownego drzewa, które może zadziwić gości i sąsiadów, prawdopodobnie znajdziesz je wśród klonów - na przykład węży. Kiedy widzisz klony tej grupy w parku lub ogrodzie botanicznym, pierwszą rzeczą, którą chcesz zrobić, jest bardziej boleśnie uszczypnąć się.

Ich jasnozielone pnie pokryte szarawymi lub białymi podłużnymi paskami wyglądają bardzo egzotycznie i wydaje się, że nie jesteś w domu, ale gdzieś w górach Japonii. Nie każdy od razu rozpoznaje liście klonu w liściach, chociaż mają 3 (5) płytko spiczaste ostrza. Jesienny kolor gatunków zimotrwałych w centralnej Rosji jest żółty. Kwiaty są dość ozdobne, kwitną w maju, zaraz po rozwinięciu liści, a pszczoły chętnie je odwiedzają. Korony się rozprzestrzeniają, a wysokość drzew w twoim ogrodzie najprawdopodobniej nie przekroczy 5-10 m.

W naturze klony wężowe często przybierają postać wielopniową, a podczas uprawy w ogrodzie należy to monitorować: usuń nadmiar pędów u podstawy, jeśli planujesz wyhodować drzewo, lub odwrotnie, stymuluj krzewienie, jeśli chcesz zdobyć kilka pni. Aby uformować „krzew”, wybierz małą (najlepiej do metra wysokości) sadzonkę i wczesną wiosną, zanim pąki puchną, usuń z niej około jednej trzeciej pnia.

Istnieje pięć gatunków węży korze klonów, z których cztery rosną w Azji Wschodniej ( zielonej korze klonów , Dawida , czerwonawo-żyłkami i wąż korze ) i jeden - we wschodniej części Ameryki Północnej ( Pensylwania klon ). Wszyscy są bliskimi krewnymi i mają bardzo podobny wygląd. Dla leśników klony węży są prawdziwym chwastem. Ich drewno nie jest dobre i starają się pozbyć tych gatunków w nasadzeniach ekonomicznych, ale projektanci ogrodów doceniają je za oryginalność i całoroczną dekoracyjność (pnie i młode gałązki ciemnej wiśni pięknie wyglądają na tle śniegu). W warunkach centralnej Rosji stosuje się dwa typy: klon pochodzący z rosyjskiego Dalekiego Wschodu (Acer tegmentosum ) i północnoamerykańskiego klonu pensylwańskiego ( Acer pensylvanicum ). Oba gatunki, według szacunków Głównego Ogrodu Botanicznego, zaliczono do pierwszej grupy zimotrwałości, w skład której wchodzą rośliny najbardziej odporne.

Klony wężowe są odporne na cień, ale będą bardziej zadowolone ze słońca. Na terenach otwartych często cierpią z powodu niedostatecznej wilgotności powietrza i poparzeni po raz pierwszy po przesadzeniu ze szkółki. Znajdź dla nich miejsce w pobliżu dojrzałych drzew i krzewów, gdzie wilgotność powietrza jest wyższa i upewnij się, że pnie są zacienione. W szkółkach stosuje się do tego celu maty trzcinowe, ale ostatnio coraz powszechniejsza staje się inna, wygodniejsza metoda - malowanie odblaskową farbą lateksową na pnie (sprzedawana jest w centrach ogrodniczych). Farbę nakłada się raz, podczas sadzenia. W czasie odrywania się pień stopniowo przyzwyczaja się do nowych warunków oświetleniowych. Podczas lądowania w cieniu nie jest wymagana ochrona tułowia. Tutaj korony klonu oczywiście nie są tak bujne, ale zachowują swoją atrakcyjność.

W naturze klony serpentynowe z powodzeniem rozwijają się pod okapem lasów mieszanych składających się z sosny cedrowej, lipy, brzozy, jesionu, dębu, świerku i innych klonów. To dobra okolica zarówno z ekologicznego, jak i estetycznego punktu widzenia. Gleba powinna być żyzna i luźna, z dodatkiem gleby liściastej, kompostu, próchnicy. W czasie upałów drzewa wymagają podlewania, zwłaszcza jeśli rosną w pobliżu brzóz, dębów i innych drzew, które pochłaniają dużo wilgoci. Nie instaluj zraszacza w taki sposób, aby rozpryski spadały na pień klonu, zwłaszcza na widły i tam, gdzie opuszczają się grube gałęzie. Tutaj może pojawić się zgnilizna.

Sekrety sukcesu

  • Sadzonki kupowane w Europie często cierpią zimą. Spróbuj kupić materiał nasadzeniowy z lokalnych szkółek lub spróbuj znaleźć nasiona i zasadzić je samodzielnie. Nasiona klonów zielonorogich i pensylwańskich dobrze dojrzewają w centralnej Rosji; pod drzewami często można zobaczyć samosiew. Konieczne jest siew jesienią w otwartym terenie, w zwykłej glebie ogrodowej. Lepiej jest wybrać do tego półcieniste miejsce - na słonecznych obszarach sadzonki rozwijają się wolniej w pierwszych latach.
  • Duże rany po przycięciu klonu „wygasają” przez długi czas cukrem, podobnie jak sok brzozowy, drzewo traci wiele składników odżywczych i słabnie. Dlatego staraj się przycinać klon, aby nie pozostawić rozległych ran. Wyrywaj pędy, jeśli pojawi się na drzewach uformowanych w jeden pień, gdy tylko okaże się, że pąki się obudziły. Ściśnij, przytnij i poprowadź gałęzie na prawą stronę, aż będą grube.
  • Podobnie jak wiele zarośli, klony serpentynowe szeroko rozpościerają swoje gałęzie w poszukiwaniu światła, średnica ich koron czasami sięga 9 m. W naszych warunkach taka korona może „zerwać” się ze śniegiem, zwłaszcza że drewno klonów serpentynowych jest miękkie i kruche. Ogranicz szerokość korony przez przycinanie, po obfitych opadach śniegu strącaj śnieg z gałęzi, stukając w nie deską owiniętą w miękką szmatkę.

Zalecane

Jak prawidłowo używać mocznika w ogrodzie i ogrodzie
Sadzonki papryki w domu. Klasa mistrzowska
Feijoa: korzystne właściwości i pyszne przepisy