Kalanchoe

Kalanchoe ( Kalanchoē ) to dość rozległy rodzaj z rodziny tłustych . Przystosowały się do braku wody i „nauczyły” przechowywać ją w swoich mięsistych liściach. Grubosz jest ozdobny ze względu na nietypowy kształt (i często kolor) liści i oczywiście kwiatów. Stosunkowo małe, zwykle mają płatki w jaskrawych kolorach, a ponadto są zebrane w duże kwiatostany, czasami o bardzo oryginalnych kształtach. Od ich krewnych

Kalanchoe wyróżnia się specjalną strukturą kwiatu: jeśli liczba wszystkich części kwiatu jest wielokrotnością pięciu w większości kolanchoe, wówczas Kalanchoe ma cztery działki, płatki, słupki i osiem pręcików.

Ponad 145 gatunków Kalanchoe rośnie w regionach o suchym klimacie w Afryce Środkowej i Południowej, Azji Południowej i Południowo-Wschodniej, na Madagaskarze i na wyspach Oceanu Indyjskiego. Preferują obszary piaszczystych, gliniastych lub kamienistych pustyń i półpustyń, które są otwarte na słońce i wiatry, i często osiedlają się na skalistych wychodniach i trzewiach. Tylko kilka gatunków żyje w różnych warunkach: na przykład całe Kalanchoe ( K. integra ) rośnie w wilgotnych, rzadkich lasach wschodnich Himalajów i Azji Południowo-Wschodniej.

Większość gatunków to wieloletnie rośliny zielne lub półkrzewy, ale niektóre z nich to trawy jednoroczne i dwuletnie oraz prawdziwe krzewy. Największym przedstawicielem rodzaju jest Kalanchoe Behar ( K. beharensis ) rosnący na południu Madagaskaru , osiągający prawie cztery metry wysokości.

Kalanchoe jest używane w medycynie tradycyjnej przez wiele ludów Republiki Południowej Afryki, Madagaskaru, Indii, Chin. Niektóre gatunki znalazły zastosowanie w oficjalnej farmakopei jako substancje normalizujące pracę serca i obniżające odporność niezbędną przy przeszczepach.

В народной медицине это растение имеет славу чудодейственного средства практически от любой болезни. Это не совсем так, поскольку каланхоэ приписывают как его собственные свойства, так и достоинства алоэ. Поэтому "домашним рецептам" с использованием каланхоэ не стоит безоговорочно доверять. Например, его сок очень часто рекомендуют для лечения насморка. И хотя сок каланхоэ не такой едкий, как у еще более популярного алоэ, применять его надо с большой аккуратностью. Свойства сока меняются в зависимости от возраста растения, сезона и даже погоды. В некоторых случаях неразбавленным (как советуют рецепты) соком можно сжечь нежную слизистую оболочку носа.

Wiele gatunków Kalanchoe zostało wprowadzonych do Nowego Świata i stało się tam agresywnymi chwastami. Kalanchoe pinnata ( K. pinnata ) aktywnie rejestruje obszary słoneczne zakłócone działalnością człowieka na Wyspach Hawajskich, Australii, Karaibach, Makronezji i Galapagos.

W naszych warunkach Kalanchoe jest uprawiana jako roślina doniczkowa. Najpopularniejsze gatunki pochodzą z suchych, kamienistych pustyń Madagaskaru: zielonolistna Kalanchoe z Blossfeld ( K. blossfeldiana ), której odmiany różnią się różnymi kolorami kwiatów, a także znany Kalanchoe z Dagremon ( K. daigremontiana ). Niemowlęta pojawiające się w dużych ilościach na krawędzi ząbkowanych liści są klasycznym przykładem „żyworodności” roślin. Gatunek ten rzadko kwitnie w pomieszczeniach, ale szkoda - bardzo efektowne są jego dzwonkowate różowe lub jaskrawoczerwone kwiaty rozwijające się na wysokiej (ponad 1,5 m) szypułce. W Kalanchoe trubkotsvetkovogo ( K. The tubiflora) niemowlęta powstają na końcach wąskich liści, które są pokryte pięknym wzorem fioletowych plam. Karminowoczerwone kwiaty rurkowate tego gatunku Madagaskaru są zebrane w duże kwiatostany. Marmur Kalanchoe ( K. marmorata ) z północno-wschodniej Afryki i Kalanchoe tyrzoflower ( K. thyrsiflora ) z regionu Przylądka są niezwykłe nie tyle ze względu na duże białe kwiaty w pierwszym gatunku i małe żółtawe w drugim, co niezwykły rodzaj i kształt liści.

ZALECENIA DOTYCZĄCE PIELĘGNACJI

Oświetlenie - bezpośrednie światło słoneczne lub półcień. Latem konieczny jest cień od bezpośredniego światła słonecznego.

Gleba - mieszanka darni i gleby liściastej, grubego torfu i piasku lub gotowych mieszanek na sukulenty. Proszek do pieczenia - wiórki cegieł, węgiel drzewny.

Temperatura - późną jesienią i zimą około 12-16 ° C, w ciepłym sezonie nie niższa niż 18-22 ° C.

Podlewanie jest umiarkowane latem, rzadkie zimą.

Wilgotność powietrza - gdy jest ciepło w zimie, warto spryskać roślinę w dzień lub dwa.

Choroby i szkodniki są odporne.

Zalecane

Jak prawidłowo używać mocznika w ogrodzie i ogrodzie
Sadzonki papryki w domu. Klasa mistrzowska
Feijoa: korzystne właściwości i pyszne przepisy