Gladiolus: jak chronić się przed chorobami i szkodnikami

Odmiany piwonii, irysów czy tulipanów wyhodowane kilkadziesiąt lat temu można znaleźć w ogrodach na całym świecie. Ale odmiana mieczyk, która żyje w kolekcji od ponad 10-15 lat, jest raczej wyjątkiem niż regułą, ponieważ co roku pojawia się wiele nowych produktów.

Taki wskaźnik odnawiania zasięgu prowadzi czasami do wypuszczania przez hodowców na rynek niedokończonych odmian. Kupując nowy produkt okazuje się, że sumaryczna liczba kwiatów w uchu, jak i jednocześnie otwartych jest znacznie mniejsza niż wskazana dla tej odmiany, niektóre z nich (zwykle dolne kwiaty) można obrócić w drugą stronę (' Maria', 'George Soros', „Skórka ”); pofałdowanie jest osłabione, zmienia się kolor, zmniejsza się mnożnik („ Knyazhich ”). W rezultacie musisz albo samodzielnie pracować z odmianą, wybierając najbardziej typowe okazy, które wyrosły z dzieci, monitorować je przez kilka lat lub porzucić tę odmianę.

Jednak obserwując rośliny, należy pamiętać, że niektóre znaki mogą się zmieniać z roku na rok. Na przykład długość ucha i liczba kwiatów będą bezpośrednio zależeć od tego, jak roślina była pielęgnowana w bieżącym roku. Czasami można zaobserwować słabe mocowanie pąków („ Łyk miłości”, „Szlachetny rolnik ”). Zdolność do rozmnażania zależy od odmiany: niektóre dają duże dziecko, a niektóre małe (jest to szczególnie typowe dla ciemnych odmian). Istnieją odmiany, które dobrze formują dziecko tylko na młodych bulwach („ Cook ”), a wraz z wiekiem umiejętność ta zanika. Wady roślin nie zawsze są związane z cechami odmianowymi. Istnieje wiele chorób i szkodników, które również mogą powodować podobne zjawiska.

Choroby

Większość chorób mieczyków jest wywoływana przez patogeny żyjące w glebie. Fusarium utrzymuje przewagę . W wilgotnych, ciepłych latach, zwłaszcza przy nadmiarze nawozów azotowych, choroba szerzy się. Zarażone mieczyki później kwitną, kolor kwiatu ciemnieje, poszczególne kwiaty mogą się w ogóle nie otwierać, liście zwisają. Łodyga jest skarłowaciała, często wygięta, kwiaty w kwiatostanie można obracać w różnych kierunkach. Na wydobytych bulwach widoczne są lekkie wodniste plamy, które rosną i brązowieją podczas przechowywania. Następnie plama wysycha, tkanki wysychają, pojawiają się charakterystyczne koncentryczne pierścienie. Przy silnym uszkodzeniu bulwa jest zmumifikowana.

Sklerotynoza jest szeroko rozpowszechniona i niebezpieczna , która zaczyna się od zażółcenia końców liści, a kończy się złamaniem łodygi i gniciem bulwy. Przy mniejszych uszkodzeniach podczas kopania, jak gdyby na łuskach widoczne były zwęglone krawędzie, podczas przechowywania bulwa wysycha. Ognisko choroby może utrzymywać się w glebie do 25 lat.

Parch bakteryjny ( choroba pokostowa ) jest mniej niebezpieczny . Na powierzchni bulw tworzą się błyszczące czarne plamy: można je pokroić i posypać pokruszonym węglem. Choroba ta często objawia się na wilgotnych terenach gliniastych i torfowych z bliskim stanem wód gruntowych oraz przy nadmiernym stosowaniu wapna.

Szkodniki

Największym problemem są wciornastki . Ten malutki owad może uszkadzać rośliny zarówno w okresie wegetacji, jak i podczas zimowania. Nie hibernuje w glebie. Na liściach i kwiatach mieczyków dotkniętych wciornastkami tworzą się białawe smugi z czarnymi kropkami, kwiaty są zdeformowane, górne pąki mogą w ogóle nie kwitnąć. Jeśli zimą pomieszczenie jest wystarczająco ciepłe, owady kontynuują swoją aktywność i wysysają soki z bulw, przez co jego powierzchnia staje się matowa, szorstka, nakrapiana małymi kropkami.

W niektórych latach, szczególnie na obszarach, gdzie występuje dużo trawy pszenicznej, wireworm (larwa chrząszcza) może stwarzać poważny problem , który zjada bulwy, czyniąc je podatnymi na infekcje, a czasami całkowicie odgryza łodygę, powodując śmierć rośliny.

Ponadto mieczykom mogą zaszkodzić ślimaki, gałka kapusty i roztocz cebuli .

Sekrety sukcesu

Jednym z pierwszych warunków przy uprawie mieczyków jest przestrzeganie „płodozmianu”. Nie powinieneś uprawiać tych roślin na tym samym obszarze przez wiele lat. W celach profilaktycznych przez cały sezon można stosować kurację preparatami bakteryjnymi zwalczającymi patogeny glebowe, np. „Fitosporin-M”.

Nie powinieneś sadzić starych bulw: mogą przenosić zasadę wywołującą choroby. Ponadto takie rośliny zwykle gorzej rosną i jako słabsze jako pierwsze zarażają się, a później zarażają sąsiednie mieczyki. Do sadzenia lepiej jest przyjmować bulwy nie starsze niż 3-4 lata. Dobrym kryterium wieku bulw jest wielkość dna: im mniejsze, tym młodsza roślina.

Sadząc dziecko, należy upewnić się, że nie ma na nim nawet najmniejszej plamki, co może wskazywać, że jest zarażone. Przed sadzeniem cały materiał należy potraktować preparatami przeznaczonymi do tych celów (na przykład

"Maksyma").

Gladiolus sadzi się pod koniec maja w słonecznym, ciepłym miejscu na żyznej glebie, pogłębiając bulwy o trzy średnice. Odległość między roślinami podczas sadzenia zależy od wielkości materiału do sadzenia. Pomiędzy małymi bulwami w rzędzie zostawiają 7-8 cm, między dużymi 20 cm, odległość między rzędami 20 cm. Dziecko sadzi się według schematu 5x15 cm.

W okresie wegetacji nasadzenia należy uważnie monitorować, a jeśli pojawią się oznaki choroby, leczyć chemikaliami lub pozbyć się chorej rośliny.

Roślinom należy zapewnić nawilżenie przez cały sezon. Ściółkowanie pomaga zachować wilgotność gleby. Duży

bulwy można sadzić na rabatach pokrytych czarną folią (nadaje się do polietylenu i włókniny), co ułatwia pielęgnację roślin.

Mieczyków wykopuje się miesiąc po kwitnieniu, bulwy są dokładnie myte i należy je leczyć przed infekcjami grzybiczymi („Maxim” itp.). Następnie dokładnie wysusz i przechowuj w chłodnym miejscu (w pudełkach lub pudełkach w 1-2 warstwach, od dołu do dołu). Chociaż doświadczenie pokazuje, że prawidłowo wyhodowane i dobrze wysuszone bulwy są przechowywane w temperaturze pokojowej. Wystarczy regularnie sprawdzać kolekcję i, jeśli to konieczne, przeprowadzić dodatkowe przetwarzanie.

Ze względu na ten reżim karmienia mieczyki są sadzone metodą analizy - to znaczy w pobliżu sadzi się bulwy tej samej wielkości, co upraszcza ich pielęgnację. Jako alternatywę dla stałego nawożenia pogłównego na początku sezonu można zastosować złożony nawóz o długotrwałym działaniu, taki jak „Kemira” i nie karmić już roślin.

Zalecane

Jak prawidłowo używać mocznika w ogrodzie i ogrodzie
Sadzonki papryki w domu. Klasa mistrzowska
Feijoa: korzystne właściwości i pyszne przepisy